P.M.C. Toepoel

De bekende keurmeester en publicist Pieter Marie Christoffel Toepoel is de grondlegger van de Nederlandse schapendoes. In 1919 betrok hij samen met zijn vrouw huize "Panta Rei", gelegen op de hei aan de rand van het schildersdorp Laren (N.H), waar hij temidden van de natuur in alle rust zijn honden kon bestuderen.
De plaatselijke krant heeft onlangs zijn archief gedigitaliseerd en zo voor belangstellenden de gelegenheid gecreŽrd om in de geschiedenis te duiken.
Hieronder een selectie uit het Digitale Krantenarchief Blaricum Eemnes Laren (BEL) van interessante artikelen uit het leven van de heer Toepoel.

















De Hondenwereld    -    eerste uitgave 1940

Redacteur P.M.C. Toepoel

Bij de uitgever A.J.G. Strengholt te Laren (N.H.) is het eerste nummer verschenen van een maandblad, genaamd "De Hondenwereld", dat geredigeerd wordt door P.M.C. Toepoel alhier.

De uitgever zegt in zijn inleidend woord o.m. Zie hier het blad waar de Nederlandse Kynologie op wacht: goed, goedkoop, onafhankelijk!
Critisch, maar opbouwend geredigeerd door iemand die de hondenwereld kent als geen ander van de kynologische vak- en leekenpers, de enige buitenlander die vier achtereenvolgende jaren op de grootste twee-daagsche hondententoonstelling ter wereld heeft gekeurd, de auteur van talrijke zeer deskundige artikelen op het gebied der kynologie.
Uit de inleiding blijkt verder dat het tijdschrift "Hondenvrienden", in handen van de firma Strengholt is overgegaan en dit nu in de Hondenwereld is opgenomen.
De redacteur heeft zijn inleidend artikel getiteld "De Hondenwereld", het blad voor den hond, zijn vrouwen, bazen en vrienden. Als altijd is het weer een zeer lezenswaardig opstel, dat de heer Toepoel hier geschreven heeft.

De heer dr. W. van den Akker schrijft over den Hollandschen Herdershond. Iemand die het pseudoniem Canis heeft aangenomen wijdt een beschouwing aan den politiehond en Piet Kloppers begint een aardige schetsenreeks, waarin de hond zelf aan het woord is, dezen keer "Dirk de Dashond".
De heer Mr. M. Geerling uit Bussum geeft  een aardige beschouwing over "Lief en leed van den hond in de rechtszaal". Voorts bevat het nieuwe tijdschrift tal van meededelingen en beschouwingen over clubmatches en organisaties op het gebied van de hondensport, een belangrijke vragenrubriek, zoodat het voor hondenliefhebbers, fokkers zoowel als leeken veel lezenswaardig biedt.

P(ieter). M(arie). C(hristoffel). Toepoel

Bron: Digitale Krantenarchief Blaricum Eemnes Laren - 02-02-1940



Hondenvriend werd 70 jaar (11-07-1951)

Feest aan de Gooyersgracht.

Het is maar goed, dat honden geen geheugen hebben voor data en niet de gewoonte om met verjaardagen op visite te gaan.
Was dit wel het geval, dan geloven wij zeker dat een urenlange rij Woensdag langs het vriendelijke Panta Rei op de Gooyersgracht had gedefileerd om hun vriend, keurmeester en strijder voor de erkenning van de Hollandse rassen, de heer P.M.C. Toepoel, op deze wijze te huldigen bij het bereiken van zijn 70ste levensjaar.
Nu zij dit niet konden, werd hun taak overgenomen door hun bazen en bazinnen. Talloos waren de bezoekers, die het mulle zandpad trotseerden om de hondenkenner bij uitnemendheid te feliciteren. Talloos waren ook de brieven en telegrammen uit alle delen van de wereld, die de schrijver van 't boek "Onze Honden" bereikten.

Eigenaren van kennels en eigenaren van "vuilnisbakkenrassen", zij allen wilden niet achterblijven om de man, bij wie zij nooit tevergeefs om raad komen, van hun dankbaarheid te doen blijken.
De huiskamer was herschapen in 'n bloementuin en veel fruitmanden sierden de tafels.
Bij de velen, die de jarige kwamen opzoeken was ook de heer A.G. Schoonderbeek, die indertijd 't bekende natuurblad "De Wandelaar" uitgaf, waarvoor de heer Toepoel vele graag gelezen artikelen schreef.
Reeds jong interesseerden de dieren de jubilaris, maar dan in de vrije natuur en niet opgesloten in kooien, want alleen in de vrije natuur kunnen zowel mens als dier goed gedijen, is de mening van de heer Toepoel. De buitengewone kennis van honden wordt wel het beste getypeerd door het feit, dat de zeventigjarige de enige keurmeester in Europa is, die viermaal werd gevraagd voor de grote nationale Engelse hondenshow en nog onlangs maakte hij een reis naar Luxemburg.

Zeventig jaar is voor velen een leeftijd, dat zij gaan denken aan een rustig leven, of hier reeds aan bezig zijn. Niet echter voor deze man, die nog zo vol plannen zit en het aan zijn vegetariŽrschap wijdt, dat zijn vrouw en hij nog zo fit zijn. Maar ook het gezond houden van zijn lichaam door middel van de sport heeft aan deze krasheid meegewerkt.
Wie zou kunnen denken dat de heer Toepoel niet alleen veel vrienden heeft onder de boxers, maar ook onder de boksers? En toch is het zo!
Jarenlang leidde hij in Den Haag een boksschool en was in 1902 zelfs Kampioen van Nederland. Een twaalftal jaren was hij leraar aan de Academie voor Lichamelijk Opvoeding te Amsterdam.

In 1919 zocht de heer Toepoel met zijn vrouw de stilte van de Gooyersgracht, want het dorp Laren werd hem te druk. Hier in de eenzaamheid kan hij zijn honden bestuderen en de natuur, waarvan hij zoveel houdt, in nog bijna ongerepte staat bewonderen.
Een eenzaam plekje in onze woelige wereld, een plekje dat echter bekend is bij duizenden in het land en al hebben velen het nooit gezien, zij weten dat hier een man woont, die zijn hart verpand heeft aan het dier, dat zij als huisvriend hebben.
En of dit dier nu Brunhilde van de Wijde Heide of doodgewoon Fikkie heet (of zoals wij laatst hoorden, Kolenboer) zij zijn voor de heer Toepoel gelijk.
Wij hopen dat er nog vele publicaties zullen verschijnen en zijn vrouw en hij nog vele jaren zullen wonen op Panta Rei.

Bron: Digitale Krantenarchief Blaricum Eemnes Laren 13-07-1951























Helaas zijn er geen foto's, voor zover bekend, van het huis beschikbaar. De weinige foto's uit het leven van de heer Toepoel zijn opgenomen in het Jubileumboek 1947-1997 van de Ver. "De Nederlandse Schapendoes".

Eťn van de weinige foto's van dhr. P.M.C. Toepoel, hier in gesprek met mevr. H.F.M.E. Backx-Bennink, een fokker van het eerste uur onder de kennelnaam Reeuwijk's
Schapendoeskennel Flairamy's
P.M.C. Toepoel ter aarde besteld

Bekend kynoloog

Onder grote belangstelling, vooral uit de kynologenwereld, is dinsdag de bekende kynoloog P.M.C. Toepoel op de Algemene Begraafplaats ter aarde besteld.
De Raad van Beheer van de Nederlandse Kynologie was vertegenwoordigd door dr. W. v.d. Akker, namens "Gooi en Eemland" was de heer W. van Haaren aanwezig.
Aan de groeve sprak dr. K.H.E. de Jong als vriend woorden van afscheid. Mr.dr. Benno Stokvis sprak namens het Voormalig Verzet en noemde de overledene een onverschrokken strijder voor recht en vrijheid. "Die onverschrokkenheid kwam voort uit zijn grote menselijkheid, zijn grote wijsheid en zijn groot medeleven", aldus mr. Stokvis.
Prof. dr. C.J. Jaski herinnerde eraan, dat de heer Toepoel als kenner van hondenrassen een internationale vermaardheid bezat. Zijn oprechte gevoelens en liefde voor mens en dier waren welhaast spreekwoordelijk.
Namens mevr. Toepoel bracht een neef de aanwezigen dank voor de betoonde belangstelling.



Bron: Digitale Krantenarchief Blaricum Eemnes Laren 03-06-1960





P.M.C. Toepoel en prof.dr. C.J. Jaski